فراخوان به بزرگداشت خاطره جانباختگان تابستان1367

با ياد همه ياران و مبارزاني كه در تابستان 67 پس از «محاكمه» چند دقيقه اي و به جرم پايداري بر عقايد سياسي و ايدئولوژيك خود وحشيانه كشتار شدند. با ياد كاشفان فروتن شوكران، مشعلداران آگاهي در شب جهل، پيام آوران مقاومت و نبرد در سياهچال هاي استبداد مذهبي. با درود به مادران، همسران، پدران و فرزنداني كه تسليم نشدند، جنايات را فراموش نكردند، جنايتكاران را نبخشيدند، و خاوران ها را گلباران نگاه داشتند.

شهريور ماه هر سال مي آييم، سرودخوان و سرزنده، به دور از نوحه خواني و فرهنگ مرگ. هر سال مي آييم، جوانتر از سال پيش، پر عده تر از سال پيش. بسياري از ما در تابستان 67 هنوز وجود نداشتيم اما با اين خاطره خونين به دنيا آمديم. شنيديم كه هجوم باتوم ها و بولدوزرها نتوانست اين واقعه تاريخي را دفن كند. شنيديم كه بيهوده اين گورهاي بي نام و نشان را بارها شخم زدند اما نام و نشان ها هر بار سرافرازتر از خاك روييد. ديديم كه اختناق بي اثر شد، سركوب به زانو درآمد، استبداد شكاف برداشت. ديديم كه بخشي از بانيان و عاملان كشتار 67 نقاب بر چهره زدند و اصلاح طلب و آزاديخواه شدند تا مردم را خام و خواب كنند. تا ريشه هاي استبداد و استثمار، دست نخورده  بماند. تا جامعه، فراموش كند. تا زخم خوردگان، ديگر در پي عدالت نباشند و با قداره بدستان همزيستي كنند. ديديم كه وقتي صف مجرمان ضعيف و چند پاره شد، آمدند و بازي «بد و بدتر» راه انداختند. اما تابستان 67 معيار و محكي اساسي براي تشخيص هر ادعايي است. چه كساني فرمانش را دادند؟ چه كساني آن را به اجرا گذاشتند؟ چه كساني موافق آن بودند؟ و چه كساني در برابر اين جنايت سكوت كردند؟ نمادهاي زندانيان سياسي، و قهرمانان مبارزه در راه آزادي مردم را نمي توان در صف آنان كه كشتار 67 را سازمان دادند و تاييد كردند پيدا كرد.

 ما امسال فرياد مي كنيم خاوران و خاوران ها در سراسر ايران ديگر نبايد بي نام و نشان بماند. اينان ضعيف تر از آن هستند كه بتوانند در برابر خواست بر حق مردم بايستند. محل دفن جانباختگان، همه بايد مشخص شود. نام و نشان ها همه بايد در جاي خود قرار گيرد.  نهال ها بايد نشانده و آبياري شوند و گل ها همه جا را بپوشاند. مي توانيم مثل سالهاي گذشته، پيام بنويسيم، سرود بسازيم و شعر بسراييم. پيام هاي نو. سرودهاي نو. شعرهاي نو. بياييد تا امسال هر چه بيشتر مردم را به شركت در مراسم بزرگداشت جانباختگان تابستان 67 دعوت كنيم و با خود به خاوران ها بياوريم. بياييد يك صدا بخوانيم: سپيده در حال دميدن است.

 

 

نشریه دانشجویی بذر

سه شنبه یکم شهریور 1383