Welcome to the Website of Kanoone Khavaran

The Organization for the Defense of Political Prisoners of Iran

 

 

دادگاه دهه ی خونین

کانون زندانیان سیاسی ایران

كميته بين المللى عليه اعدام

مرکز پیگرد سران رژیم اسلامی

کميته بين المللى عليه سنگسار

 
     

زندانی سياسی  آزاد بايد گردد   

 

خاوران تنها گورستان دسته جمعی ايران نيست؛ شناخته ترين آنهاست

یاد نگار تابستان 67

3

تدارک قتل عام زندانیان سیاسی ایران

قتل عام  تابستان 67 ادامه قتل عام زندانیان سیاسی ایران درسالهای اول دهه 60 است که به دلایلی که توضیح آن در این نوشته کوتاه نمیگنجد، مدتی در آن وقفه ایجاد شده بود.     .

در بهمن ماه 66   رژیم جمهوری اسلامی در دو زندان اصلی اش، اوین و گوهر دشت که بیشترین زندانیان سیاسی را در خود داشت  دست به اقدام تازه ای میزند.

 الف -  با هجوم به یکایک بندهای زندان و تفتیش  وسایل زندانیان سیاسی، همه  دستنویس ها و یاد داشتها ی آنان را با خود می برد.

ب زندانیان را باپرسشهایی ، چون مسلمان هستید یا نه ؟ نماز میخوانید یا نه ؟مارکسیسم را قبول دارید یا نه ؟ حاضر به انجام مصاحبه در جمع  زندانیان سیاسی و محکوم کردن جریان خود هستید یا نه، مورد سوال و ارزیابی قرار میدهد. آنگاه بر اساس پاسخهای زندانیان و اطلاعاتی که از طریق خفیه نویسان هر بند بدست آورده بود، زندانیان را به بخش های مختلف زندان منتقل میکند.  رژیم در اسفند ماه همان سال زندانیان مجاهد  و چپ را که در گذشته گاهی در کنار هم در بندها نگه میداشت در دو بخش   کاملا مستقل از همدیگر زندانی میکند.  سپس زندانیان هر یک از دو بخش یاد شده، مجددا بر اساس میزان محکومیتشان ، میان بند های مختلف توضیح میشوند، به اینصورت که زندانیان زیر ده سال را در بند های معین می برند و زندانیان محکوم به ده تا 15 سال را دریک بند و بیش از 15 سال تا ابد را در بند دیگری جدا از بقیه نگهداری می کنند. در ضمن به منظور تدابیر امنیتی قفل در بند ها را نیز تغییر میدهند.

تقسسیم بندی مذکور به گونه ای انجام میگیرد که امکان برقراری ارتباط  میان زندانیان سیاسی از طریق مورس و غیره بسیار دشوار باشد.  اینک همه چیز برای انجام جنایتی کم نظیر آماده است.  جلادان اسلامی با پیشبند های چرمی به کمر، منتظرند تا با اشاره رهبرشان، دستان خود را به خون بهترین فرزندان مردم آلوده کنند.  آنها نفهمیدند که حذف فیزیکی انسانهای آرمانگرا،  نمیتواند آتش آرمانخواهی را خاموش کند. خاکستر به جا مانده از سوختن ققنوسهای دهه 60، آتش آرمانخواهی را زنده نگه داشته، تا در شرایطی دیگر به شعله های سرکش و مهار نشدنی تبدیل شود و جمهور اسلامی ایران را برای همیشه درگورستان تاریخ دفن کند.

 

کمیته برگزاری یادمان قتل عام زندانیان سیاسی ایران در تابستان 67

تورنتو