Welcome to the Website of Kanoone Khavaran

The Organization for the Defense of Political Prisoners of Iran

 

 

دادگاه دهه ی خونین

کانون زندانیان سیاسی ایران

كميته بين المللى عليه اعدام

مرکز پیگرد سران رژیم اسلامی

کميته بين المللى عليه سنگسار

 
     

زندانی سياسی  آزاد بايد گردد   

 

خاوران تنها گورستان دسته جمعی ايران نيست؛ شناخته ترين آنهاست

یادنگار تابستان ۶۷

 ( ۴ )

 

در ۲۷ تیرماه ۶۷،خمینی با قبول قطعنامه ی ۵۹۸ سازمان ملل ناگزیر به مقررات آتش بس جنگ با عراق گردن نهاد.

جمهوری اسلامی ایران پس از پذیرش آتش بس ، به دلایل مختلف از جمله به قصد ایجاد ترس و وارد کردن شوک بزرگی به جامعه و عقب راندن روحیه ی اعتراضی مردم ، پس از جنگ ،سراغ بهترین فرزندان مردم رفت . سراغ کسانی که صف مقدم مخالفان جمهوری اسلامی را تشکیل می دادند و از همان آغاز جنگ هدفهای ارتجاعی آنرا افشا کرده بودند. رژیم فاشیستی ایران که به دنبال بهانه و فرصتی بود تا جنایت بزرگی را که طرحش را از مدتها پیش ریخته بود مرتکب شود ، عملیات نظامی مجاهدین در غرب کشور ، در روزهای نخست مردادماه را بهانه قرارداد و چنین شد که خمینی با صلاحدید نزدیکترین مشاورانش از جمله رفسنجانی و احمد خمینی و با انتخاب اعضای هیات مرگ ، مرکب از حسینعلی نیری  حاکم شرع ، مصطفی پورمحمدی  نماینده ی وزارت اطلاعات در هیات مرگ و اشراقی دادستان ،فرمان  داد که زندانهای سراسر کشور را از مجاهدین و چپها پاکسازی کنند.

به عنوان اولین اقدام در زندانهای اوین و گوهر دشت ، روز جمعه ۷ مرداد ۶۷ ، تلویزیون بندها را جمع می کنند و از فردای آنروز زندانیان سیاسی از ملاقات، هوا خوری ، روزنامه و حتی رفتن به بهداری و دریافت داروهای ضروری محروم می شوند.

از روز شنبه ۸ مرداد ماه ، هیات مرگ به سرپرستی حسینعلی نیری در ساختمان به اصطلاح دادگاه ، واقع در طبقه ی اول زندان گوهر دشت